29 augustus – 5 september 2024
Op een van onze reizen naar Frankrijk moesten we in Lille overstappen. We hadden een uurtje de tijd en liepen bepakt en bezakt een rondje in de stationsomgeving. Het leek ons de moeite waard hier nog eens – en dan wat langer – terug te keren. Dat lukte uiteindelijk in de late zomer van 2024.
Een klein maar fijn appartementje in Wazemmes
We boekten een appartement in de levendige wijk Wazemmes. Dit appartementje was een wonder van efficiëntie: op 25 vierkante meter waren alle functies aanwezig die je in een vakantieappartementje verwachten kan: keukenhoekje, zitje, eettafel (moest wel eerst uitgeschoven worden), een mini badkamertje, een aparte (!) slaapkamer en zelfs een kleine patio voor de broodnodige frisse lucht / afkoeling. Om de hoek was een heel gezellig jeu de boulespleintje. Op korte afstand ook twee metrohaltes en winkels. Die metro was zelf ook al zo’n wonder van efficiëntie. Met (heel betaalbare) tickets kwam je makkelijk door de poortjes en ook het instappen was goed geregeld. En toen bleek- tot onze grote verrassing dat de metro van Lille zelfsturend is! We hebben deze metro regelmatig gebruikt bij onze verkenningstochten door Lille.
Vrijdag 30 augustus – eerste kennismaking met Lille
Op de eerste ochtend ontdekten we in onze buurt direct al een leuke buurttuin (zie foto’s hieronder) en een bijzonder geslaagd informatiecentrum voor duurzaam bouwen en wonen. We werden door een van de medewerkers in een grappige mix van Engels en Frans gedetailleerd geïnformeerd over alles wat de stad Lille voor haar bewoners op duurzaamheidsgebied te betekenen had. Dat was echt indrukwekkend! Niet alleen allerlei goede voorbeelden van duurzame bouwmaterialen en – wijzen, maar gelijk ook info over alle subsidiemogelijkheden die je daar aan kon vragen. Zoiets zou iedere stad moeten hebben! De medewerker vertelde dat dit in Frankrijk ook inderdaad zo was, al waren die niet overal zo uitgebreid en mooi als in Lille.
Na de lunch wandelden we richting het centrum van Lille. In de ondergrondse metro hadden we daar de dag ervoor natuurlijk nog niets van gezien. Het centrum beviel ons goed, maar nog meer positief verrast waren we door de daaraan grenzende wijk Vieux Lille. Daar konden we ons ook beter voorstellen dat Lille oorspronkelijk Vlaams was (Rijssel). Ook nu nog is het de hoofdstad van Frans Vlaanderen. De Grote Markt kon zich meten met vergelijkbare prachtige pleinen in (Belgisch) Vlaanderen. We bezochten verschillende kerken (waaronder de relatief nieuwe kathedraal), de indrukwekkende beurs (met boekenmarkt) en een oud hospitaal, waar nu een museum in was gevestigd, het Musée de l’hospice comtesse. Op een pleintje bestelden we koffie en lieten we ons verleiden tot een heerlijk chocoladegebakje met slagroom! Reden te meer om ook de terugweg weer te voet te doen en dit keer geen metro te nemen.
Zaterdag 31 augustus – dagje over de grens naar België
Omdat we wisten dat er op zondag van alles te beleven was in Lille wilden we die dag zeker in de stad blijven. Maar op andere dagen wilden we ook graag de ruimere omgeving gaan verkennen. We lieten het van de treintijden afhangen welke stad we op welke dag gaan bezoeken. Op zaterdag werd dat Tournai / Doornik in Wallonië, een half uur per trein van Lille. Doornik is een zeer oude stad, gelegen aan de, sterk gekanaliseerde, Schelde. Vanaf het station zagen we meteen al in de verte de enorme kathedraal liggen, maar eerst amuseerden we ons nog een tijdje op een rommelmarkt. ’s Middags maakten we een 6 kilometer lange stadswandeling met hulp van een brochure die we bij de VVV gehaald hadden. Veel mooie oude kerken en huizen, soms in onze ogen té opgeknapt. Maar daar gaat de tijd ongetwijfeld haar belangrijke werk nog doen. Milde verwaarlozing is onze lievelingsstijl!
Zondag 1 september – groots Lille
Na een prima zondags ontbijt was ons eerste doel de zondagsmarkt, die plaatsvond in en rond de grote markthal, op korte loopafstand van ons appartement. De verwachtingen waren hoog gespannen, maar die werden nog overtroffen! De markt was in alle opzichten kleurrijk: de mensen (zowel verkopers als bezoekers), de waren (wat kon je er níet kopen?). En de geuren waren al net zo interessant! We hebben ons hier de hele ochtend goed vermaakt: de vele tientallen marktkramen, binnen en buiten, uitgebreid bekeken en een lekker kopje koffie gedronken op een aan de markt grenzend terrasje.
Rond half twaalf gingen we met de metro naar de Place de la Republique. Een reuzegroot plein waar aan een van de zijden het Museum voor schone kunsten is gevestigd. Juist op deze zondag was de entree gratis. Gelukkig betekende het niet dat het er al te druk was. Het museum was net zo indrukwekkend groot als het plein waar het aan lag. We hebben hier ruim 2 uur genoten van de vaste collectie en van de tijdelijke tentoonstelling met werk van de Amerikaanse kunstenares Joan Mitchell, dat geïnspireerd was door Monet en zijn werk en leefomgeving. Weer buiten hebben we onder de grote linden op de Place de la République, dus heerlijk in de schaduw, ons brood gegeten.
Daarna met de metro naar een groot woon-werkproject op een voormalig industrieterrein, EcoQuartier Fives Cail. Ook dit was net als de markt, het plein en het museum weer heel groot (17 ha.)! Maar wel nog echt ‘in wording’. Dus heel spannend hoe het zich verder gaat ontwikkelen! We vonden er wel al een gezellige kleurrijke koffiehoek, waar bewoners hun zondagmiddag met elkaar doorbrachten. Er was ook al een aardig cultureel programma.
Maandag 2 september – Arras en Lens
Onze eerste optie voor deze dag was Boulogne sur mer. Maar dat bleek niet haalbaar (te laat, te duur). De tweede optie, Amiens, viel ook af. Bleef over onze derde optie: Arras (Atrecht). Daar aangekomen wandelden we de hele stad door. Vooral opvallend waren de 2 mooie grote, in elkaar overlopende pleinen, met overal arcaden. Het museum en de kathedraal waren dicht en zouden dat nog wel een tijdje blijven. We besloten daarom om deze dag ook nog naar Lens te gaan.
In Lens bevindt zich het heel bijzondere museum Louvre Lens. In de enorme museumshal kun via een tijdlijn van 3000 jaar slalommend veel topstukken, uitgeleend door het Louvre, bekijken. We hebben er geen spijt van gehad dat we na ons bezoekje aan Arras daar ook nog zijn gaan kijken! De route ernaartoe vanaf het station was een ‘groene route’ en het museum zelf ligt ook in een park met kunst, bloemenweiden, picknickbanken etc.
3 september – naar Amiens
Op de verjaardag van Stichting Oase kozen we – eindelijk – voor een dagje Amiens. Nu wisten we inmiddels wel precies hoe laat die trein ging en we waren er dus ruim op tijd. Ondanks dat de trein onderweg lang stil stond, hadden we voldoende tijd voor ons bezoek aan Amiens. Hoogtepunt – in alle opzichten – was de 13e eeuwse kathedraal, de grootste gotische kathedraal van Frankrijk. We hadden natuurlijk niet zoveel tijd voor deze kathedraal als 2 jaar eerder in Chartres, maar desondanks waren we onder de indruk van de harmonische schoonheid van binnen en van buiten. Gelukkig goed gerenoveerd na de beschietingen en bombardementen in de beide wereldoorlogen. Dat gold niet voor een groot deel van de binnenstad. Daar werd vooral gekozen voor nieuwbouw na de oorlog.
We bezochten na de kathedraal nog de wijk Saint Leu, met haar grachtjes (aftakkingen van de Somme) en mooie, deels houten huizen. We hadden ook gelezen dat er een interessant tuinencomplex – doorspekt van kanaaltjes en sloten – was aan de oostrand van de stad: de Hortillonnages. Wij kozen voor een wandeling, maar merkten al gauw dat we niet ver kwamen, veel poortjes waren afgesloten. Om een goede indruk te krijgen kun je dus beter een bootje huren. Iets voor een volgende keer?
4 september – verkenning van de groene randen van Lille
’s Ochtends maakten we een wandeling door het park bij de citadel en ontdekten we ook nog een ecologische tuin (helaas gesloten). Na de lunch zijn we met de metro en de bus naar Villeneuve d’Ascq gegaan. Daar bevond, gelegen in een natuurrijk park het LAM, het Lille Metropole Musée d’arts Moderne. Met o.a. heel veel aandacht voor outsiderkunst. Het was zeker de moeite van de lange bus- en metroreis waard! We hadden graag nog wat meer door de groene omgeving gewandeld, maar onze accu’s waren bijna leeg (dus geen Google maps) en gewone plattegronden waren er helaas niet meer…
5 september – de terugreis
Valt niet veel over te zeggen, behalve dat we 1,5 uur in Brussel Midi moesten wachten omdat de oorspronkelijk geplande trein was uitgevallen. “Toch blijven we OV-fans!” (schreef Willy in zijn dagboek).