ter gelegenheid van Willy’s 70ste verjaardag, rond 1 maart 2023
Marianne’s 70ste verjaardag vierden we in Chartres. Willy had Avignon al langere tijd op zijn verlanglijstje staan. Ook Arles trok ons aan, o.a. vanwege Vincent van Gogh en de nabijgelegen Camargue. En toen we ontdekten dat Nîmes ook een interessante stad is en – heel belangrijk – in één dag reizen vanuit Texel kon worden bereikt, besloten we daar onze reis te beginnen.
Op 27 februari reisden we via Brussel naar Nîmes – nota bene zonder overstap in Parijs! Het was toch nog wel even spannend, omdat de IC van Rotterdam naar Brussel 70 minuten vertraging had. Gelukkig hadden we ruim gepland, het ging dus net goed in Brussel. En omdat we vandaar rechtstreeks naar Nîmes zouden reizen konden we op die lange treinreis naar Zuid-Frankrijk heerlijk ontspannen. We kwamen maar 10 minuten na de geplande aankomsttijd aan (rond 21.30 uur) en vonden na enig zoeken in de donkere stad het appartementje. Het was een zeer aangenaam, gezellig ingericht appartement, gelegen aan een binnenhof in een oud pand, direct in de binnenstad. De buurtwinkel bleek nog open, zodat we daar al de eerste boodschappen voor de volgende ochtend konden doen (en natuurlijk een flesje wijn vanwege de goede afloop!).
Van de vier (volledige) dagen die we in Nîmes verbleven, wilden we er één gebruiken om een dagje naar Arles te gaan met de trein. Omdat op de geplande datum de gewenste trein niet bleek te rijden, werd dat 3 maart. Dus we hadden 3 dagen de tijd om de stad Nîmes uitgebreid te verkennen. Zoals altijd was dat goed nieuws voor de stappenteller!
Nîmes
De eerste dag (28 februari) begon met hagel en natte sneeuw. Toen het er wat beter uitzag buiten hebben we ons vooral ‘binnen’ geamuseerd: in verschillende kerken, de mooie markthal en het museum voor schone kunsten.
Omdat het appartementje gezellig was en zelfs een bijzondere muziekcollectie te bieden had, was het ook geen straf een deel van de dag ’thuis’ te zijn.
Maar natuurlijk wel heel fijn dat het de dag erna, op Willy’s verjaardag, 1 maart, weliswaar nog steeds koud, maar wel heel zonnig was. Ons eerste doel was de Romeinse arena. Die hadden we de dag daarvoor al van buiten gezien. We kochten combitickets waarmee je ook andere antieke locaties kon bekijken. Heel bijzonder dat dit bouwwerk na bijna 2000 jaar er nog zo goed bij lag! We dwaalden door de catacomben en bekeken de arena van alle kanten. Met de audiotoer erbij kon je je goed voorstellen wat hier in de Romeinse tijd plaatsvond. Gedeeltelijk wel heel cru, die verhalen!
Na de lunch bezochten we andere Romeinse gebouwen: het Maison Carrée, gelegen in de binnenstad, met veel informatie over de Romeinse geschiedenis van de stad, de Tour Magne, waar we genoten van het fantastische uitzicht en tenslotte de Temple de Diana, een fraaie ruïne uit de Romeinse tijd, gelegen in het bijzonder fraaie park Jardins de la Fontaine, een van de oudste openbare parken van Europa.
Via een brede wandelavenue liepen we naar een kleurrijke volkswijk, met op de Rue Bec de Lievre (nr. 35) een heel bijzonder ‘Mozaïekhuis’.
Een heel kleurrijk slot van een prachtige verjaardag in Nîmes!
Omdat de geplande reis naar Arles op 2 maart niet door kon gaan (de geplande trein was uitgevallen en een volgende zou veel te laat vertrekken om nog voldoende tijd voor Arles te hebben), maakten we snel een nieuw plan. Het was nog steeds helder fris weer, en nog genoeg te beleven in Nîmes zelf. ’s Ochtends vermaakten we ons prima in het Romeins museum, het Musée de la Romanité, in een heel modern gebouw pal tegenover de Arena.
Na de lunch – door de centrale ligging van ons appartement kon dat iedere dag ’thuis’ – trokken we er weer op uit. Via een arbeiderswijk met veel muurschilderingen liepen we de heuvels op naar een ‘ingepikt’ dorp,
waarna we langzaam afdalend weer bij de Tour Magne uitkwamen en vandaar via een andere route door de Jardins de la Fontaine weer terug naar de binnenstad liepen. In een kerk konden we nog een interessante expositie bekijken.
Arles
Maar op 3 maart gingen we dan toch eindelijk met de trein naar Arles. Bij aankomst werden we verrast door een ijskoude wind. Maar zonnig was het gelukkig wel. Omdat het nog vroeg was, moesten we een tijdje zoeken naar een plek waar we op konden warmen en koffie konden drinken. Dat lukte uiteindelijk in de ‘koffiehoek’ van een hotel met uitzicht op de Romeinse arena. Die trok ons natuurlijk aan!
We hadden, net als in Nîmes, ook in Arles een ‘strippenkaart’ gekocht om alle Romeinse en middeleeuwse bezienswaardigheden te kunnen bezichtigen. Nog indrukwekkender dan de arena vonden we het Romeinse amfitheater, nog steeds in gebruik.
Vlakbij, op de Place de la République bezochten we een volgend hoogtepunt van ons dagje in Arles: de St. Trophime kathedraal en het bijbehorende klooster.
Een bezoekje aan de Camargue bleek niet zo eenvoudig te organiseren. Het beste zou zijn om fietsen te huren, maar door de harde koude wind die vanuit de besneeuwde Zwitserse Alpen door het Rhônedal naar het zuiden kwam, was dit geen aangename optie.
Vincent van Gogh in Arles
In de buurt van het amfitheater hadden we al het huis gezien waar Vincent van Gogh gewoond heeft en ook verder kon het niemand ontgaan dat Arles niet vergeten is dat hij er ruim een jaar heeft gewoond.
Het hospitaal waar van Gogh na zijn aanvaring met Gauguin verbleef, is nu het Espace van Gogh, een cultureel centrum met veel aandacht voor de schilder.
Niet ver daarvandaan vonden we ook de Vincent van Gogh foundation, een galerie met werk van kunstenaars die zich met Van Gogh verbonden voelen. De expositie die we bezochten was getiteld Humaine nature.
Vanaf het begaanbare dak hadden we een prachtig overzicht over de daken van de stad.
Daarna bezochten we nog twee bijzondere bezienswaardigheden uit de Romeinse tijd: de Cryptoportiques, een enorm ondergronds gangenstelsel/tunnels onder het voormalige Romeinse Forum, nu stadhuisplein en de ruïnes van het Romeinse badhuis, de Thermen van Constantijn.
Het is ongelooflijk wat je allemaal op een winterse, dus korte dag kan beleven! Want we waren tussendoor ook nog in het al 150 jaar oude Museum voor schone kunsten, Musée Reattu, met werk van kunstenaars uit Arles, maar ook een Picasso-collectie.
Met de (drukke) trein van 17.17 reden we moe, maar boordevol indrukken, terug naar Nîmes. Onze trein naar Avignon zou pas om 13.50 uur vertrekken, dus we hadden de volgende ochtend nog tijd om van Nîmes te genieten. We bezochten die ochtend onder meer nogmaals de bijzonder fraaie markthal.
Avignon
Na de lunch vertrokken we dus op 4 maart naar Avignon, waar we rond 14.30 uur aankwamen en al snel ons nieuwe appartementje vonden (ook weer behoorlijk centraal gelegen). Bij de eerste wandeling ontdekten we een kerk waar workshops gegeven werden en kunst tentoongesteld werd. Bij de Carrefour haalden we de boodschappen voor onze tijd in Avignon.
Op de tweede dag van ons verblijf in Avignon, een zondag, hebben we de hele oude stad doorgewandeld en natuurlijk ook de bekendste bezienswaardigheden bezocht (het Pausenpaleis en de brug uit het beroemde kinderliedje Sur le pont d’Avignon).
In onze directe omgeving waren we verrast door veel groene initiatieven: voorzieningen voor fietsers, buurtparkjes met gezamenlijke compostverwerking en een relaxte sfeer. Ook de markthal bleek van buiten helemaal met planten omkleed te zijn. “Best een stad voor ons”, schreef Willy in zijn dagboek.
We worden altijd aangetrokken door rivieren, maar langs de Rhône vonden we het te druk met autoverkeer, dus we gingen al snel weer terug door een van de oude stadspoorten naar de oude stad. We waren benieuwd naar het paleis waar een tijd lang de paus heeft gezeteld. Dat bleek een gigantische burcht te zijn, waar je met een audiotour van zaal naar zaal kon dwalen. Eerlijk gezegd waren we blij toen we de uitgang naar de (formele) tuinen ontdekten. Het Pausenpaleis ervoeren we ondanks de afmetingen toch letterlijk en figuurlijk als benauwend. Die paleistuin bleek te grenzen aan een groter park met een speeltuin en een terras waar we genoten van koffie en gebak en waar we een geweldig uitzicht hadden, o.a. op de beroemde halve brug (waar we daarvoor al even op gelopen waren).
Op 6 maart wilden we – lopend – over een van de normale bruggen naar de andere kant van de Rhône gaan. Tot onze verrassing was het aan de overkant van de rivier al snel mogelijk over een smal paadje door een heel natuurlijk oevergebied direct langs de rivier stroomopwaarts te lopen.
Ons doel voor die dag was het Fort Saint André bij het stadje Villeneuve-lez-Avignon, dat op zich ook de moeite waard bleek te zijn. We waren bij aankomst in het stadje ook wel erg aan koffie toe, en die dronken we op een gezellig terrasje.
Fort Saint André
Toen we door groene en rustige straten naar boven waren geklommen kwamen we het fort binnen door een immense dubbelpoort. Daarachter bleek een groot natuurterrein te liggen en enkele gebouwen en ruïnes. We genoten van de prachtige uitzichten op Avignon en omgeving en de flora. Achter een kapelletje hebben we heerlijk in de zon en uit de wind onze picknick opgegeten.
Toen we er aan toe waren ook de gebouwen van binnen te bekijken bleken deze gesloten te zijn (middagpauze). Er viel niets te onderhandelen en we hadden ook geen zin om te wachten, dus besloten we via een andere route weer terug te wandelen naar Avignon. We vonden een fraaie, heel natuurlijke route met steeds prachtige uitzichten, o.a. op het Fort dat we bezocht hadden.
Aangekomen bij de Rhône herinnerden we ons van de dag ervoor dat er een pontje was dat uitkwam onder het pauselijk paleis. Dat bleek helaas op maandag niet te varen. Wel was er een terrasje open. Een prachtige plek om uit te rusten, te genieten van het fraaie uitzicht op Avignon en de kalme Rhône en iets te drinken!
Via een van de bruggen kwamen we weer terug in de stad, waar we nog tijd hadden voor een eerste indruk van Musée Calvet, dat gevestigd is in een gigantisch stadspaleis. Fijn dat het ook nog eens gratis was!
Na de maaltijd, die wij zoals alle avonden ’thuis’ klaarmaakten, zagen we tot onze schrik dat de TGV’s de komende dagen zouden staken.
De volgende ochtend was er vanwege de stakingen alleen een noodloket open. De vriendelijke dame, die ons in een leuke mix van Engels en Frans te woord stond, kon ons tot onze opluchting vertellen dat ‘onze’ TGV gewoon zou rijden. Alleen zouden we in plaats van met de trein, met een bus naar het TGV station moeten gaan. Leek ons geen probleem, maar daarin waren we te optimistisch…
We gingen dus zonder angst om niet weg te komen er nog een mooi laatste dagje in Avignon van maken. We liepen door een fraaie oude wijk, met een ‘beekje’ en het meest opvallende: heel veel kleine theatertjes. Sinds 1947 vindt er in Avignon jaarlijks een groot internationaal theaterfestival plaats. Dat moet een Mekka zijn voor theaterliefhebbers! Op die laatste dag bezochten we enkele kerken, waaronder de kathedraal en ook nog enkele musea. Tot onze verrassing waren die allemaal gratis! Deze stad is niet alleen heel kunst- en cultuurminded, maar ook nog eens bijzonder sociaal!
8 maart: de terugreis
Die hadden we ons dus te gemakkelijk voorgesteld, want er bleek helemaal geen bus te gaan naar het TGV station. De een na de andere bus klampten we aan, maar die gingen allemaal ergens anders naar toe. Uiteindelijk was er wel iemand die zag dat wij de wanhoop nabij waren en die charterde tot onze grote verbazing een bus met een chauffeur, die op dat moment even pauze had. Speciaal voor ons (we waren echt de enige passagiers) reed hij, lang na de verwachte vertrektijd, naar het TGV station. Ieder stoplicht leek wel op rood te springen en we konden ons niet meer voorstellen dat we de TGV nog zouden kunnen halen. Een paar minuten voor vertrek kwamen we aan op het onoverzichtelijke, meer op een luchthaven lijkende station. En toch: het lukte, letterlijk last minute om die trein te halen! Heerlijk ontspannen reis, want snel en non-stop naar Parijs! Daar hadden we gelukkig genoeg overstaptijd om naar Gare du Nord te gaan. Die tijd hadden we ook echt nodig, omdat ook hier gestaakt werd en de geplande RER trein niet reed. Ook met de metro was iets aan de hand, maar met een extra overstap kwamen we toch op tijd op Gare du Nord aan. Vandaar met de snelle TGV naar Amsterdam, verder naar Den Helder en om 20.30 uur haalden we de boot naar Texel.