Liefde op het tweede gezicht: 29 december 2018 – 2 januari 2019
Maagdenburg bezochten we voor ’t eerst in ons leven op 21 december 2018. Tegen 19 uur arriveerden we na een lange treinreis in de hoofdstad van het ‘nieuwe’ Duitse bondsland Sachsen-Anhalt. Na een korte rolkoffertoer van het station naar het nabije hotel, installeerden we ons gauw voor een nacht en gingen dan op zoek naar restaurant Botanica – ons al ‘bekend’ dankzij internet – in een apart betegeld Jugendstilgebouw met vegetarische-, veganistische- en regionale keuken.
De ruimtelijke sfeer is ons meer bijgebleven dan de culinaire. Er bleef nog tijd voor een korte kennismakingswandeling door de ‘Altstadt’: een fraaie indrukwekkende Dom, een Kunstmuseum in een oude vm. abdij ‘Unseren Lieben Frauen’, een wonderlijk groot, roze Hundertwasser-Gebouw met kleine kerstmarkt, de werkelijk Grote Markt met een – deels – aardige kerstmarkt. Eerste indruk in het halfdonker: er is hier geweldig veel opgeknapt, nieuw gebouwd, er zijn best aardige pleinen, straten en trottoirs, maar toch voelde het anders dan een warme, gezellige oude binnenstad.
Beetje teleurgesteld gingen we tegen 22.30 uur, na een afrondende Glühwein op de Grote Markt, naar het hotel. We twijfelden zelfs even, of we op de terugreis van Praag, ons hoofddoel van deze eindejaarsreis 2018-2019, weer in Maagdenburg zouden pauzeren om daar de jaarwisseling te vieren.
Na een prima ontbijt vertrokken we 22 december, tegen 10 uur ’s ochtends richting Praag. Lees hier desgewenst meer over de heerlijke dagen in de Tsjechische hoofdstad.
Tweede kans op de terugreis
29 december 2018, een week later, rolden we tegen 9.30 uur met onze koffers naar het hoofdstation van Praag, gelukkig heuvelafwaarts. Een heerlijke treinreis langs de Elbe – prachtig vooral vanaf de Tsjechische grens door de Sächsische Schweiz tot Dresden – bracht ons in de late namiddag weer tot Magdeburg. Ondertussen hadden we besloten, Maagdenburg toch een tweede kans te geven. Maar deze keer hadden we voor een Airbnb-appartementje op de Sternstrasse, in een mooie Gründerzeitbuurt van de stad, gekozen.
Dat zorgde natuurlijk gelijk voor een betere opstart: de wijk leek wel een beetje op die waar we net vandaan kwamen, in Praag: ook veel Jugendstil + Gründerzeit gebouwen, gemiddeld 4-5 verdiepingen hoog. Grootstedelijk maar toch ook sfeervol. En we konden ons weer zelf verzorgen met een eigen keuken (maar gingen die eerste avond na een lange vermoeiende reis toch liever naar een riant Indiaas restaurant in de buurt waar we heerlijk hebben gegeten). De rest van de late avond bekeken we wat we in de komende drie dagen nog allemaal in Maagdenburg wilden beleven. Komt wel goed, hadden we het idee.
30 december: Prima geslapen en eigen ontbijt verzorgd en dan al om 9 uur op stap: eerst ontdekten we dat onze hele wijk uit nog veel mooie statige Gründerzeithuizen bestond. 5 verdiepingen hoog, 110-120 jaar oud, grotendeels de beide laatste oorlogen en de DDR-periode overleefd. Een bijzonder park vlak bij de Elbe – de Klosterbergegarten, bleek later – trok onze aandacht: een Lenné-ontwerp, notabene een van de eerste volksparken van Duitsland, 1825 ! Een blauwe metalen brug bracht ons aan de overkant van de Elbe, daar wandelden we met dreigend weer via een nieuwer park langs de brede rivier richting een volgend monument, de zg. Hubbrücke (ooit een spoorbrug, maar toen wij er waren alleen nog voor wandelaars en fietsers geopend), bleek een volgende logische plek om naar toe te lopen: wat had je hier in alle rust een heerlijk uitzicht over de Elbe en de binnenstad van Maagdenburg met zijn overweldigende Dom.
Op en rondom de brug zagen we van alles wat de burger- en bezoekersliefde voor de brug toonde: veel wensen, spreuken en groeten op de houten (!) vloerbalken van de brug van 1848, sloten en slotjes langs de brugleuningen, bordjes en kunstwerken in de buurt van de brug die de burgerparticipatie aan de meest noodzakelijke renovaties benadrukten. Momenteel, lente 2026, schijnt de brug gesloten te zijn i.v.m. veiligheid. Hopelijk wordt die onveiligheid niet alleen vastgesteld maar vooral gauw opgelost! Vandaar was het een korte wandeling naar de oude binnenstad en de alles overheersende dom. Maar we bezochten eerst een brandnieuw museum vlak bij de dom, het Ottonianum, waar je alles wat je ooit wilde weten over keizer Otto en zijn tijd (10e eeuw), de dom zelf, de aartsbisschoppen etc. te weten kon komen.
Een zeer informatieve, nuttige inleiding in de geschiedenis vóór het bezoek aan de dom. En die bleek zelf vooral imponerend, groots, en een streng gebouw. Vandaar wandelden we maar 200 meter verder naar een nog veel fraaier romaans kerkgebouw, het vm. klooster Unser Lieben Frauen, tegenwoordig een boeiend museum voor moderne kunsten. Maar die ruimtes zouden we pas twee dagen later bezoeken. Nu belandden we toevallig – Voltreffer! – in de expositieruimtes van de Dienst Stedelijke Architectuur en haar geschiedenis tot nu toe: héél veel vragen over de gecompliceerde geschiedenis van Maagdenburg werden ons hier door zeer aardige en vaardige vrijwilligers beantwoord. Wij begrepen zoveel meer over de huidige stad en de vele renovaties en logistieke verbeteringen en bewonderden de enorme veerkracht van de stad. Zagen opeens pas al die restauraties, het ombouwen van ‘Plattenbau’ tot moderne gebouwen; het stijlvol ’terugbouwen’ of nieuw bouwen zoals het Hundertwassergebouw (met bio-winkel op de begane grond) en begrepen zelfs het opblazen van gebouwen op sommige locaties. Klasse, zo’n goede uitleg.
En we lazen er ook meer over de interessante reformpedagoog Johann Bernhard Basedow die 1790 in Magdeburg overleed. Afrondend – het was hun laatste dag – bezochten we nog een meer alternatieve, ambachtelijke kerstmarkt en de meest gangbare, grote op het marktplein. Ondanks veel dreiging bleef het droog of pauzeerden we binnen op het juiste moment.
In een mooi Vietnamees restaurant rondden we een onverwachts mooie een na laatste dag van het jaar op gepaste wijze af.
31 december:
We sliepen voor ons doen een beetje uit en besloten niet naar de op zich mooie, moderne dierentuin te gaan (alles zou wel binnen hokken met die kou!). Liever nog wat nagepraat over het afgelopen jaar, wat doorkijkjes naar 2019… Na een lekkere lunch organiseerden we dan tussen 13 en 16 uur onze persoonlijke Silvesterlauf langs de Elbe tot de Jerusalembrücke. In de zomer zeker een heerlijke boulevard met veel groen en kleur voor fietsers en wandelaars.
We wandelden verder over de brug, zoekend naar het vm. Bundesgartenschau (Floriade) -terrein “Elbauenpark“ met als iconisch gebouw de Jahrtausendturm, een reusachtig houten gebouw (natuurlijk het grootste ter wereld), piramidevormig. Maar: in de winter gesloten, te koud, te hoge stookkosten!?! Op de weg daarheen kwamen we wel langs een mooie voormalige arm van de Elbe, nu in ontwikkeling tot fraaie uiterwaardennatuur à la Millingerwaard.
Vandaar kriskras door de stad: alle kerstmarkten en – sferen bleken in no time opgeruimd! Maar we passeerden nog wel twee fraaie oeroude kerken, St. Petri en de Wallonerkerk, de Grüne Zitadelle, pleinen met bekende gebouwen etc.
Tot ons in de Sternstrasse uiteindelijk weer -wat waren we al moe- 80 traptreden naar onze tijdelijke woning stonden te wachten. Nog iets opvallends, passend bij de jaarwisseling: we zagen in de uiterwaarden en parken ongelofelijk veel maretakken in alle bomen parasiteren!
Wij hebben vervolgens thuis uitstekend gegeten, gelezen en gepraat en zo de jaarwisseling gevierd… teveel traptreden, te veel vuurwerklawaai etc. Toch prima in het nieuwe jaar gerutscht! …bye, bye 2018!!!
1 januari 2019: de eerste dag van weer een nieuw jaar, de laatste van onze korte kerst- en nieuwjaarsreis. Onze eerste activiteit buitenshuis werd een bezoek aan het Kulturhistorische Museum en het Museum für Naturkunde Magdeburg, beiden gevestigd in een gebouwencomplex dat zich niet zo ver van ons tijdelijk huis bevond. Al in het eerste museum was er zoveel informatie over de omvangrijke en kleurrijke geschiedenis van Maagdenburg – fraaie maquettes, een unieke, diepe 3-d kerststal zijn ons vooral bijgebleven – maar we misten films b.v. en tegen de helft van het geziene meldden zich honger en dorst.
Voor de lunch besloten we het café ‘Alt Magdeburg’ in het Hundertwassergebouw Die Grüne Zitadelle te bezoeken.
Prima salade resp. soep en daarna gesterkt naar het prachtig verbouwde oeroude voormalige klooster Unser Lieben Frauen met een werkelijk fantastische collectie nieuwe kunst (en oude!) in fraaie entourage. We genoten van het gebouw, de collectie, films en koffie met gebak en uitzicht op een prachtige kruisgang.
Tegen 16 uur gingen we weer terug naar het Kulturhistorische Museum, afdeling schoolgeschiedenis (Maagdenburg staat bekend om zijn hervormingspedagogiek). De natuurhistorische collectie bleek ook indrukwekkend, spannend ook voor kinderen!
Rond sluitingstijd nog bij een café-restaurant aan de Hasselbachplatz een lekkere, eenvoudige pastamaaltijd – zalm, spinazie en Schwarzbier – ter afsluiting van 12 dagen Midden-Europa gegeten. Afrondend nog goed geslapen in Maagdenburg, ontbeten, inpakken, afscheid nemen. Tegen 9 uur vertrokken we in een halfvolle Duitse dubbeldekker richting Hannover. Volgde een reisdag en een thuiskomst zonder speciale verrassingen. Even wennen aan een nieuw jaar op Texel, dat wel.